“Duseh – wat voor muziek luister jij?”

top25.2“Dus … wat voor muziek luister jij?”

Die standaard ‘ijsbreker’-vraag die helemaal geen ijs breekt, maar hooguit een vervelende stilte opvult met een minuutje vervelend gesprek waarin ik de helft van de tijd een poging doe me te herinneren welke muziek ik ook alweer luister (gevolgd door meer vervelende stilte). Meestal los ik de breinbreker op door m’n iPod te overhandigen. “Hier, kijk maar. Top 25.”

Soms, héél soms, blijkt de zogenaamd geïnteresseerde persoon a. oprecht geïnteresseerd en b. mede-Muser. In ieder ander geval is de reactie meestal iets in de trant van ‘ehm, goh, veel – eh’ (er wordt gekeken naar het Nano-scherm) ‘Mjoes.’

Indeed, Sir. Veel Mjoes.

Dusehm, wat voor muziek luister jij

Recensie: The Fault in our Stars

“Some people don’t understand the promises they’re making when they make them,” I said. 
“Right, of course. But you keep the promise anyway. That’s what love is. Love is keeping the promise anyway.”

YA dit keer, geschreven door vlogbrother John Green. Het eerste boek dat ik van hem lees, dus ik ben benieuwd. The Fault in our Stars gaat over Hazel, die ondanks het medicijn dat haar een paar jaar extra heeft gegeven aan chronische schildklierkanker lijdt. Voor haar ouders gaat ze naar een support group voor jongeren. Hier ontmoet ze Augustus Waters, ex-kankerpatiënt met maar één been. Uit deze ontmoeting ontstaat een bijzondere relatie.

De inleiding klinkt misschien ietwat cliché (meisje in de put ontmoet jongen die haar uit de put helpt en ze leven nog lang en gelukkig*) maar ik kan je verzekeren, dat valt keihard tegen. Je stapt in een achtbaan vol humor en sarcamse, met scherpe randen en een overdosis aan emoties (ja, John Green mag zich de trotse auteur noemen van boek nummer twee (na Harry Potter and the Deathly Hallows) dat me naar de tissues deed grijpen).
*Dit is geen accurate samenvatting van The Fault

Lees verder

Nieuwe lay-out!

Even een korte technische mededeling: ik heb een nieuwe lay-out! Er is niet ontzettend veel veranderd, alleen de achtergrond en de header. Die laatste gaat binnenkort nog een keer veranderen want ik ben er nog niet helemaal tevreden mee,

-DFTBA

Photo a day: een maand in foto’s

Happy new year!

De afgelopen maand heb ik meegedaan aan de Photo A Day-challenge van Fat Mum Slim. Heel december heb ik met m’n iPhone de woorden verwerkt tot beelden (dat klinkt zo veel meer poëtisch dan waar het in werkelijkheid op neerkwam, maar laat me). Zie hier het resultaat!

photoaday1

30. something that made you smile this year // 29. hot // 28. cold
27. how you relax // 26. mess // 25. lunchtime // 24. tradition // 23. joy is ____
22. decoration // 21. tree // 20. weather // 18. makes you feel merry

photoaday2

16. something you made // 13. lights // 11. sweet // 10. under // 9. out+about
8. someone you love // 6. from where you live // 5. looking up (2x) 
4. black+white // 3. something you held // 7. stars

[Voor de oplettende lezers onder ons: I know, sommige dagen heb ik geskipt omdat ik te druk was of het onderwerp me niet lag, en om het allemaal in vorm te krijgen moest ik er nog een paar overslaan in de collage].

In Januari ga ik weer meedoen met PAD, jullie?

Bron: fatmumslim.com.au

Films met de hebberigheidsfactor: 2013 special

2012 was een goed jaar in het filmland met films als de Hobbit, de Hunger Games, de Avengers en Cloud Atlas. 2013 ziet er echter ook veelbelovend uit. Welke films de hoogste hebberigheidsfactor hebben, wat mij betreft?
Naamloos-2_bewerkt-12

Lees verder

De beste film van 2012: Cloud Atlas

Mijn liefde voor Cloud Atlas is haast niet in woorden te bevatten, maar ik zal een dappere poging doen tot.

Bron: geekleagueofamerica.com

Eén van de redenen waarom het zo lastig is uit te leggen waarom ik zo veel van Cloud Atlas hou, is het ontzettend ingewikkelde plot. Merde, one does not simply explain Cloud Atlas. De officiële samenvatting luidt als volgt:

“An exploration of how the actions of individual lives impact one another in the past, present and future, as one soul is shaped from a killer into a hero, and an act of kindness ripples across centuries to inspire a revolution.”

Het verhaal bestaat uit zes verschillende verhalen, die allemaal op een andere manier worden verteld en in verschillende genres kunnen worden ingedeeld. Ze spelen zich in verschillende momenten in de geschiedenis en toekomst af. We hebben (in chronologische volgorde):
The Pacific Journal of Adam Ewing, 1849, de Stille Oceaan. Over Adam Ewing, een advocaat die vanwege zaken meereist met de Prophetess, een koopvaardijschip.
Letters from Zedelghem, 1931, Cambridge en Edinburgh. Over Robert Frobisher, een jonge componist die als ameunensis werkt voor de beroemde Vyvyan Arys. Hij vertelt zijn verhalen aan de hand van brieven aan zijn geliefde Rufus Sixsmith.
Half-Lifes: the First Luisa Rey Mystery, 1975, San Fransisco. Over Luisa Rey, een jonge journaliste die de oudere Rufus Sixsmith toevallig ontmoet. Hij is nu een kernfysicus die haar vertelt over een samenzwering over de veiligheid van een kernreactor betreft. Luisa zet alles op alles om het geheim volledig te ontrafelen.
The Ghastly Ordeal of Timothy Cavendish, 2012, UK. Over Timothy Cavendish, een bejaarde uitgever die door een misverstand wordt opgesloten in een bejaardentehuis.
An Orison of Sonmi~451, 2144, Neo Seoul (Korea). Over Sonmi~451, een kloon die werkt voor Papa Song’s. Ze raakt betrokken bij verzetsstrijders die haar de schokkende waarheid over de kloons onthullen.
Sloosha’s Crossin’ an’ Ev’rythin’ After, 106 winters na The Fall, Hawaii. Over Zachry, een stamlid van een primitieve bevolking. Hij wordt bezocht door Meronym, lid van de ‘prescients’, met wie hij een gevaarlijke tocht over het postapocalyptische Hawaii maakt.

Robert Frobisher. Bron: aceshowbiz.com

Deze zes verhalen worden met elkaar verbonden door acties van de personages, woorden, muziek … Robert Frobisher leest het dagboek van Adam Ewing, Luisa Rey gaat op zoek naar ‘The Cloud Atlas Sextet’, het stuk dat Robert gecomponeerd heeft. Cavendish leest het manuscript van The First Luisa Rey Mystery – maar er zitten ook veel subtielere verbindingen tussen de verschillende verhalen die het motto van de film, “Everything is connected”, op een geweldige manier weerspiegelen.

Cloud Atlas is één groot feestje voor de hersenen, onder begeleiding van prachtige muziek, geweldige quotes en indrukwekkend acteerwerk. Het zit grafisch ontzettend mooi in elkaar – dus mocht je niets van de film begrijpen, dan kun je altijd nog gewoon rustig gaan genieten van het scherm met het brein op 0. De verschillende verhalen vormen als een soort mozaïek één geheel en de verschillende genres zorgen voor een verfrissend effect zonder dat het stoort. Sterker nog: je vliegt door de 172 minuten heen, omdat je je steeds maar afvraagt hoe de eindjes bij elkaar zullen komen en wat er met de anderen gaat gebeuren. Zes strakgespannen spanningsbogen in één film, petje af.

Het is een geweldige mindfuck, met niet één boodschap of kern maar minstens een stuk of tien. Deze film staat in mijn top drie favoriete films aller tijden, en wat mij betreft op nummer 1 van 2012. Ja – zelfs boven de Hobbit, de Dark Knight en de Avengers.

Check hier de trailer:

Cloud Atlas draait nu in de bioscoop en is vanaf 5 februari te koop op Amazon